Szkło czy poliwęglan na zadaszenie tarasu?

1. Przejrzystość i widok nad głową

Szkło jest przejrzyste i takie zostaje. Poliwęglan komorowy nigdy nie jest w pełni przezroczysty, bo ma strukturę komór rozpraszających światło. Przy zadaszeniu tarasu widok w górę bywa jednym z głównych powodów, dla których w ogóle się je stawia, więc różnicę widać od pierwszego dnia.

Poliwęglan lity jest wizualnie bliższy szkłu, ale kosztuje na tyle więcej od komorowego, że argument cenowy w dużej mierze znika.

2. Hałas podczas deszczu

Najczęściej niedoceniany parametr. Deszcz na poliwęglanie komorowym jest wyraźnie słyszalny, a przy ulewie potrafi utrudnić rozmowę. Szkło jest cięższe i sztywniejsze, więc tłumi uderzenia kropli znacznie skuteczniej.

Jeżeli taras ma służyć do kolacji i spotkań, a nie tylko do schowania rowerów, ten jeden punkt często przesądza wybór.

3. Żywotność i starzenie się materiału

Poliwęglan pod wpływem promieniowania UV z czasem żółknie i mętnieje. Producenci stosują powłoki ochronne, które ten proces spowalniają, ale go nie zatrzymują. Po kilkunastu latach różnica w wyglądzie bywa na tyle duża, że płyty się wymienia.

Szkło nie starzeje się optycznie. Po dwudziestu latach wygląda jak w dniu montażu, o ile jest myte. To zmienia rachunek: tańszy materiał kupiony dwa razy przestaje być tańszy.

4. Odporność na grad i obciążenie śniegiem

Poliwęglan jest lżejszy i bardziej elastyczny, więc dobrze znosi uderzenia punktowe. Szkło laminowane w razie stłuczenia nie sypie się na dół, bo tafle trzymają się folii - dlatego właśnie tylko taki wariant stosuje się nad głową.

Przy obciążeniu śniegiem decyduje nie materiał, tylko konstrukcja pod nim. Dach szklany wymaga sztywniejszych krokwi, i to jest wliczone w projekt statyczny, a nie doraźna improwizacja.

5. Mycie i utrzymanie

Szkło myje się jak okno i nie wymaga niczego poza wodą ze środkiem do szyb. Poliwęglan jest bardziej podatny na zarysowania, a komory potrafią zbierać kondensat i zanieczyszczenia, których nie da się wypłukać.

Przy dachach o dużym pochyleniu deszcz spłukuje sporo sam. Przy małym spadku i sąsiedztwie drzew czyszczenie staje się realnym obowiązkiem - i wtedy materiał ma znaczenie.

6. Kiedy poliwęglan jest rozsądnym wyborem

Ma sens tam, gdzie priorytetem jest osłona, a nie estetyka i komfort akustyczny: wiaty gospodarcze, zadaszenia wejść, osłony nad wjazdem, konstrukcje tymczasowe. Także wtedy, gdy budżet jest sztywny, a alternatywą jest brak zadaszenia w ogóle.

Nie proponujemy go nad tarasem wypoczynkowym, bo po dwóch sezonach wracają te same uwagi: za głośno przy deszczu i widok nie taki, jak sobie wyobrażano.

7. Co robimy w praktyce

W zadaszeniach Solarlux stosujemy szkło bezpieczne laminowane nad głową i hartowane w przeszkleniach pionowych. Konstrukcja aluminiowa jest liczona pod ciężar szkła i pod strefę śniegową i wiatrową dla konkretnej działki.

Jeżeli budżet nie domyka się od razu, sensowniejsze od zejścia na poliwęglan jest zmniejszenie powierzchni albo rozłożenie inwestycji na etapy. Zostaje wtedy materiał, którego nie trzeba wymieniać.

12. Jaka grubość poliwęglanu na zadaszenie tarasu

Poliwęglan na dach tarasu to najczęściej płyty komorowe 10 lub 16 mm, które portal kb.pl nazywa dziś standardem. Brett Martin, producent płyt Marlon ST, przypisuje płytom 10 mm pergole, 16 mm altany, przybudówki i wiaty, a 25 mm większe przybudówki. Płyty z poliwęglanu litego są cieńsze (kb.pl podaje ceny dla 3, 5 i 6 mm), bardziej przejrzyste, ale droższe za metr.

Grubość a rozstaw krokwi

Grubości nie dobiera się na oko, tylko z tabeli nośności konkretnej płyty. Przykład z kart technicznych Exolon multi UV (polikarbonat komorowy Exolon Group): maksymalna odległość między podporami poprzecznymi przy danym obciążeniu, dla płyty podpartej na wszystkich krawędziach.

Producent zastrzega, że wartości obowiązują przy wpuście płyty w profil min. 20 mm, zawierają współczynnik bezpieczeństwa 1,3 i są orientacyjne. Inne płyty mają inne tabele. Obciążenie dla swojej lokalizacji sprawdź w tekście o tym, jak zadaszenie tarasu znosi śnieg i wiatr.

Jak montować poliwęglan komorowy

• Spadek dachu minimum 5°, czyli ok. 9 cm na metr (Exolon, Palram).
• Komory układa się wzdłuż spadku, żeby skropliny mogły spłynąć (Plaskolite, AC Plastics).
• Strona z filtrem UV idzie na zewnątrz. Jest oznaczona na folii ochronnej i nadrukiem na krawędzi płyty.
• Górną krawędź Exolon każe zakleić pełną taśmą aluminiową, a dolną taśmą antykurzową, przepuszczającą parę, i zamknąć profilem. Plaskolite zaleca taśmę antykurzową na obu końcach. Trzymaj się instrukcji producenta płyty.
• Poliwęglan pracuje termicznie: Exolon podaje 3 mm na metr, więc w profilach i otworach musi zostać luz.

Czym ciąć poliwęglan komorowy

Proste cięcia robi się piłą tarczową z wielozębną tarczą z węglików spiekanych, prowadzoną po prowadnicy. Wycięcia w narożnikach wyrzynarką z wyłączonym ruchem wahadłowym (Exolon, Plaskolite). Po cięciu komory przedmuchuje się sprężonym powietrzem, żeby usunąć wióry.

Poliwęglan czy pleksi na dach

Pleksiglas (PMMA, szkło akrylowe) na dach przepuszcza ok. 92% światła, jest twardszy i trudniej go zarysować, a na UV jest odporny z natury. Poliwęglan jest jednak ok. 30 razy bardziej odporny na uderzenia niż akryl (AcmePlastics, RJC Mold), co przy gradzie i spadających gałęziach ma znaczenie. Jeśli zależy Ci jednocześnie na przejrzystości i trwałości, wróć do części o szkle na początku tego tekstu.