Ogrzewanie ogrodu zimowego - jak zrobić to rozsądnie

1. Dlaczego przy szkle czuć chłód

To dlatego dobór samego pakietu szybowego ma większe znaczenie niż moc grzejnika. Ogród zimowy używany cały rok potrzebuje przeszkleń o wyraźnie niższym współczynniku przenikania ciepła niż wersja sezonowa, im niższy, tym mniej ciepła ucieka, zanim zdąży ogrzać wnętrze.

Nawet bardzo dobry pakiet szybowy ma niższą temperaturę powierzchni niż ściana murowana. Powietrze przy szkle stygnie, opada i płynie po podłodze - to ten przeciąg przy kostkach, który bierze się za nieszczelność.

Rozwiązaniem nie jest mocniejszy grzejnik gdzieś w kącie, tylko źródło ciepła ustawione wzdłuż przeszkleń, które podnosi ciepłe powietrze przy samej szybie.

2. Grzejniki kanałowe w posadzce

Kanał podłącza się do zasilania wodnego z instalacji domu albo działa jako element elektryczny, wybór zależy od tego, czy w pobliżu jest już rozprowadzona instalacja grzewcza. Wersja z wentylatorem szybciej reaguje na zmianę temperatury, wersja bez niego pracuje ciszej i grzeje łagodniej.

Najskuteczniejsze rozwiązanie w ogrodach zimowych. Kanał w podłodze wzdłuż linii przeszkleń tworzy kurtynę ciepłego powietrza, która neutralizuje wychładzanie i ogranicza roszenie szyb.

Wymaga zaplanowania na etapie posadzki, więc to decyzja podejmowana przed betonowaniem, a nie po. Występuje w wersji z wentylatorem i bez.

3. Ogrzewanie podłogowe

Wodna podłogówka jest tańsza w eksploatacji, jeśli dom ma już kocioł lub pompę ciepła z zapasem mocy, ale wymaga dłuższego czasu na rozgrzanie pomieszczenia. Elektryczna reaguje szybciej i sprawdza się w ogrodach dogrzewanych okazjonalnie, kosztem wyższych rachunków przy codziennym użytkowaniu.

Daje komfort i równomierną temperaturę, ale reaguje wolno i samo w sobie nie tworzy kurtyny przy szkle. W ogrodach zimowych sprawdza się najlepiej jako uzupełnienie, nie jako jedyne źródło.

W praktyce dobre połączenie to podłogówka plus kanał wzdłuż największego przeszklenia.

4. Promienniki podczerwieni

Dostępne są w wersji elektrycznej i gazowej, elektryczna jest prostsza w montażu i nie wymaga odprowadzenia spalin, gazowa sprawdza się przy większych powierzchniach, gdzie koszt prądu byłby zbyt wysoki. Montuje się je zwykle pod sufitem, kierując strumień ciepła w stronę strefy wypoczynkowej, a nie całej kubatury.

Grzeją ludzi i przedmioty, nie powietrze, więc efekt jest odczuwalny natychmiast. Świetne do dogrzewania punktowego i do konstrukcji nieocieplanych, gdzie ogrzewanie powietrza nie miałoby sensu.

W ogrodzie zimowym używanym codziennie przez całą zimę wypadają gorzej niż stałe źródło, bo nie utrzymują temperatury pomieszczenia.

5. Wpięcie w instalację domu

Zanim padnie decyzja, warto zlecić instalatorowi sprawdzenie mocy zainstalowanej kotła lub pompy ciepła względem strat cieplnych całego budynku powiększonego o nową powierzchnię. Jeśli zapasu brakuje, tańsze bywa dogrzanie ogrodu osobnym źródłem niż wymiana źródła ciepła dla całego domu.

Najbardziej ekonomiczne w eksploatacji, jeżeli kotłownia ma zapas mocy i da się poprowadzić rury. Wymaga sprawdzenia bilansu cieplnego, bo ogród zimowy potrafi być pomieszczeniem o największych stratach w całym budynku.

Przy pompie ciepła warto zweryfikować, czy dołożenie takiej strefy nie zepchnie urządzenia w tryb pracy o gorszej sprawności.

6. Szkło decyduje o rachunkach

W praktyce oznacza to wybór pakietu dwukomorowego zamiast jednokomorowego przy ogrodzie użytkowanym cały rok, różnica w przenikaniu ciepła jest na tyle duża, że przekłada się bezpośrednio na wielkość potrzebnego źródła ogrzewania i na rachunki przez cały sezon grzewczy.

Ogrzać można każdy ogród zimowy. Pytanie brzmi, ile to będzie kosztowało co miesiąc. Grają tu trzy rzeczy: pakiet szybowy, przekładki termiczne w profilach i szczelność montażu.

Oszczędność na szybach wraca rachunkiem przez kolejnych kilkanaście zim. To najgorsze możliwe miejsce na cięcie budżetu - lepiej zmniejszyć powierzchnię niż zejść z parametrów.

7. Wentylacja jest częścią układu

Przy szczelnej stolarce warto rozważyć wentylację mechaniczną zamiast wyłącznie grawitacyjnej, w pomieszczeniu bez przewiewów naturalny ciąg bywa zbyt słaby, żeby odprowadzić wilgoć powstającą przy różnicy temperatur między szkłem a wnętrzem.

Ogrzewanie bez wentylacji kończy się skraplaniem i pleśnią na uszczelkach. Potrzebny jest nawiew niski i wywiew wysoki, najlepiej z otwieranymi elementami w dachu albo w górnej części przeszkleń.

Szczegóły dobieramy do bryły i ekspozycji. Więcej o samej konstrukcji w opisie ogrodów zimowych Solarlux.